Τρίτη, 17 Μαρτίου 2020

Η ζωή δεν κερδίζεται με χειροκροτήματα αλλά με ανθρώπους να παλεύουν


Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΚΕΡΔΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑΤΑ ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΠΑΛΕΥΟΥΝ

Οι ευθύνες κράτους και εργοδοτών υπεράνω της ατομικής στην πανδημία που διερχόμαστε

Η πανδημία του κορονοϊού χτύπησε και τη χώρα μας. Τα κρούσματα αυξάνονται και η απάντηση της ελληνικής κυβέρνησης μπορεί να περιγραφεί με δύο λέξεις: ατομική ευθύνη. Ατομική ευθύνη του κάθε πολίτη αρχικά να μην κολλήσει και, στη συνέχεια, εφόσον κολλήσει, να μη διασπείρει  περαιτέρω τη νόσο. Προφανώς δε θα πούμε ότι δεν υπάρχει ατομική ευθύνη στη λήψη ατομικών μέτρων προστασίας, όπως η υγιεινή των χεριών και ο αυτοπεριορισμός επί συμπτωμάτων. Όμως αρκεί αυτό για την αντιμετώπιση της νόσου; Όπως δείχνουν τα δεδομένα από την Κίνα αλλά και την Ιταλία αυτά τα μέτρα μειώνουν τη διάδοση, αλλά δεν την αναστέλλουν. Οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να νοσούν, οι περισσότεροι ήπια, κάποιοι πολύ βαριά.

Άρα οι πράξεις – συνέπεια της ατομικής ευθύνης – δεν επαρκούν. Τις τονίζουν, όμως, για να κρύψουν την κρατική ευθύνη που υπάρχει από πίσω. Ευθύνη του κράτους δεν είναι να μας λέει μόνο να μείνουμε σπίτι. Η κυριότερη ευθύνη του είναι να δημιουργεί ένα περιβάλλον τέτοιο που να επιτρέπει τον αυτοπεριορισμό όταν είναι απαραίτητος και να οργανώνει και να εξοπλίζει το σύστημα υγείας ώστε να μπορούν να ανταποκριθεί στον όγκο της δουλειάς. Εξηγούμαστε: ο/η εργαζόμενος/η που δουλεύει δέκα ώρες και βάλε καθημερινά (τώρα και Κυριακές για τα σουπερμάρκετ) τι είδους ευθύνη μπορεί να έχει; Φταίει αν θα κολλήσει στη δουλειά ο/η εργαζόμενος/η που θέλει να συνεχίσει να δουλεύει ώστε να μπορεί να επιβιώσει; Γιατί δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη αν κάποιος μπει σε καραντίνα ή αν κλείσει μια επιχείρηση έπειτα από κυβερνητική εντολή για την κανονική καταβολή των μισθών; Θα είναι προς όφελος του/της εργαζόμενου/ης το καθεστώς αδειών ή απλά θα δοθεί η ευκαιρία στους εργοδότες να ξεζουμίσουν αναδρομικά τους/τις υφιστάμενους/ες τους, γιατί θα έχει γράψει ζημία το μαγαζί εν μέσω πανδημίας; Θα φταίνε οι ερευνητές σε ΕΚΠΑ και ΕΜΠ που πηγαίνουν εν μέσω κλειστών σχολών να συνεχίσουν τα πρότζεκτς, ως επί το πλείστον χωρίς αμοιβή, αν καταλήξουν μεταδοτικοί; Τι νόημα έχουν, στην τελική, οι συστάσεις για κατ’ οίκον περιορισμό, αν δεν μπορεί μια επιχείρηση να διασφαλίσει έστω εκ περιτροπής εργασία των εργαζόμενών της και κανονικές αποδοχές για όλους/ες; Που είναι η εργοδοτική και η κρατική ευθύνη απέναντι στον εργαζόμενο; Όταν πρόκειται για συνέχιση της παραγωγής, μειώνεται η αξία της ζωής και, μοιραία, ξεχνιέται το “μένουμε σπίτι”.


Η νόσος θα μεταδοθεί ακόμα και αν τηρηθούν τα προωθούμενα, αν και μάλλον σε μικρότερο βαθμό. Οπότε γεννάται το ερώτημα αν η κυβέρνηση έχει καταστήσει το δημόσιο σύστημα υγείας ικανό να ανταποκριθεί στην κρίση. Η αλήθεια είναι σκληρή: έπειτα από μια δεκαετία συνεχούς υποβάθμισης του δημόσιου συστήματος υγείας, πριν από την έναρξη της πανδημίας τουλάχιστον εκατό κλίνες ΜΕΘ ήταν κλειστές, ενώ την ίδια στιγμή υπήρχαν διασωληνωμένοι ασθενείς σε κοινούς θαλάμους. Ταυτόχρονα, τα τελευταία δέκα χρόνια έκλεισαν δέκα νοσοκομεία, ενώ υπάρχουν νοσοκομεία που είναι γεμάτα ράντζα. Είναι προφανές τι κίνδυνος για τη δημόσια υγεία είναι το ράντζο γενικά και ειδικά σε φάση επιδημίας. Το προσωπικό στις παθολογικές κλινικές είναι ελάχιστο με δέκα ασθενείς ανά ειδικευόμενο και δύο νοσηλεύτριες για σαράντα ασθενείς. Το παραϊατρικό προσωπικό προσλαμβάνεται ως επί το πλείστον με εργολαβίες και αφήνεται στο έλεος του εργολάβου μισθολογικά. Τι έχει κάνει η κυβέρνηση για αυτή την κατάσταση; Μέχρι στιγμής τίποτα. Ούτε ένας εργαζόμενος δεν έχει πάει ακόμα στα νοσοκομεία από τους δυο χιλιάδες που είχαν προκηρυχτεί, ενώ οι θέσεις για γιατρούς είναι μόλις 40 και με τετράμηνη σύμβαση.

Η κυβέρνηση και το κεφάλαιο προσπαθούν να κρύψουν ότι οι επιπτώσεις κάθε επιδημίας στους εργαζόμενους και στα φτωχά λαϊκά στρώματα θα είναι βαριές και δεν θα πλήξουν το ίδιο εργοδότες και εργαζόμενους, φτωχούς και πλούσιους. Επιδιώκουν να μεταθέσουν όλα τα βάρη στους εργαζόμενους και ξελασπώσουν τις επιχειρήσεις και το κράτος από την εφαρμογή ουσιαστικών μέτρων πρόληψης και προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των εργαζόμενων.
η κυβέρνηση αναπαράγει την αντιδραστική ρατσιστική αντιπροσφυγική υστερία συγκρίνοντας τους κινδύνους από την επιδημία του κορονοϊού, με την «ασύμμετρη απειλή» των προσφύγων. Την ίδια στιγμή η εκκλησία διαβεβαιώνει ότι ο κορονοϊός δεν μεταδίδεται με τη Θεία Κοινωνία, η οποία αποκαλείται «φάρμακο αθανασίας», φέρνοντας στο προσκήνιο το ζήτημα του θρησκευτικού ανορθολογισμού.

Για όλα τα παραπάνω, λοιπόν, αντί να χτυπάμε παλαμάκια για τους εργαζόμενους των νοσοκομείων όποτε μας ζητάει η κάθε κυρία Πρωθυπουργού, να κάνουμε το χέρι μας γροθιά και να εκφράσουμε εν τοις πράγμασι την αλληλεγγύη μας στους αγωνιζόμενους νοσοκομειακούς γιατρούς και σε όλο το προσωπικό των δημόσιων νοσοκομείων που κρατάνε όρθιο ένα διαλυμένο, από τις αντιλαϊκές πολιτικές όλων των κυβερνήσεων, δημόσιο σύστημα υγείας, την ώρα που δεν έχουν πληρωθεί εφημερίες, υπερωρίες και βάρδιες! 

Απαιτούμε από κυβέρνηση και δήμο:

·         Άμεσες προσλήψεις στο ΕΣΥ ώστε να ανοίξουν τα εκατό κλειστά κρεβάτια ΜΕΘ  και τα  κλειστά νοσοκομεία. Κανένας διασωληνωμένος σε κοινό θάλαμο, κανένας ασθενής σε ράντζο
·         Δωρεάν Περίθαλψη χωρίς αποκλεισμούς για όλους. Πλήρης δημόσια και δωρεάν κάλυψη του κόστους των εξετάσεων για τον κορωνοϊό και όποιον άλλων εξετάσεων απαιτούνται
·         Να εξασφαλιστούν άμεσα καινούργια κρεβάτια ΜΕΘ σύμφωνα με τις ανάγκες του πληθυσμού
·         Μέτρα υγιεινής και ατομικής προστασίας σε όλους τους χώρους δουλειάς με ευθύνη της εργοδοσίας
·         Να μη χαθεί κανένας μισθός και να καλυφθεί πλήρως ο μισθός κάθε εργαζόμενου που δεν μπορεί να εργαστεί είτε επειδή νοσεί είτε επειδή για προληπτικούς λόγους έκλεισε η επιχείρηση , να μη γίνει καμία απόλυση. Απαγόρευση των απολύσεων την περίοδο των έκτακτων μέτρων. Καμία άδεια άνευ αποδοχών. Καμία δυσμενής μεταβολή στις αποδοχές, στα ωράρια και στις άδειες εργασίας για κανένα λόγο. Κατάργηση των διατάξεων για κατάργηση της Κυριακάτικης Αργίας και της απελευθέρωσης της υπερωριακής απασχόλησης.
·         Αναστολή πληρωμών προς το Δημόσιο, τις τράπεζες, τις ΔΕΚΟ για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα για το διάστημα της πανδημίας. Κανένας πλειστηριασμός ή κατάσχεση, καμία διακοπή ρεύματος ή νερού Να στηριχθούν οι πραγματικά πληττόμενοι και όχι οι εργοδότες και οι επιχειρήσεις με τις ελαφρύνσεις τους
·         Αύξηση των δρομολογίων των ΜΜΜ για να αποφεύγεται με κάθε τρόπο ο συνωστισμός
·         Ειδική φροντίδα μέσω υπηρεσιών του δήμου (ψώνια, φάρμακα) για συμπολίτες άνω των 70, ώστε να περιοριστούν οι μετακινήσεις τους
·         Μέριμνα για τους πρόσφυγες, μεταφορά και στέγασή τους εντός του αστικού ιστού, πλήρης πρόσβαση στο σύστημα υγείας χωρίς ΑΜΚΑ. Βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας. Αξιοπρεπείς, υγιεινοί, χώροι φιλοξενίας για τους πρόσφυγες και όχι στρατόπεδα συγκέντρωσης. Δωρεάν, πλήρης ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Δωρεάν υγιεινή και ποιοτική σίτιση.
·         Προσλήψεις προσωπικού με μόνιμους και σταθερούς όρους εργασίας στην καθαριότητα για ενίσχυση των αναγκαίων εργασιών απολύμανσης



Τρίτη, 24 Δεκεμβρίου 2019

Προϋπολογισμός μειοψηφίας γίνεται; Με Κλεισθένη και καλή θέληση όλα γίνονται


Για άλλη μια φορά αποκαλυπτική ήταν η συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου για τον προϋπολογισμό. Αποκαλυπτική όσον αφορά την κατεύθυνση του προϋπολογισμού, τη “δημοκρατικότητα” των δημοτικών συμβουλίων της “απλής αναλογικής” και τη διάθεση των μεγάλων παιχτών του Δήμου (Θώδας, Καφατσάκη, Αγγελόπουλος) αλλά και της πολιτικής σκηνής εν γένει (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ) να συνεργαστούν για να προχωρήσει ο σχεδιασμός τους. Και αν για την κατεύθυνση του προϋπολογισμού τα έχουμε πει και στην ανακοίνωση μας, το πώς αυτός εγκρίθηκε μας δημιουργεί την ανάγκη να γράψουμε δυο λόγια.

Στην ψηφοφορία, 13 δημοτικοί σύμβουλοι ψήφισαν υπέρ του σχεδίου της διοίκησης Θώδα, 17 ψήφισαν κατά και, παρ' όλα αυτά, ο προϋπολογισμός εγκρίθηκε. Πώς γίνεται αυτό; Να είναι καλά ο Κλεισθένης της απλής αναλογικής, που προβλέπει ότι, ακόμα και αν καταψηφιστεί ο προϋπολογισμός, εφαρμόζεται, εφόσον δεν έχει κατατεθεί κοστολογημένη εναλλακτική. Εμείς, όπως στοιχειοθετήσαμε και στην ανακοίνωσή μας, δεν καταθέτουμε εναλλακτική, γιατί στα πλαίσια των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών και της κεντρικής επιτήρησης των δήμων δεν υπάρχει εναλλακτική υπέρ των εργαζομένων. Όμως, ενώ τόσο η παράταξη Καφατσάκη όσο και η παράταξη Αγγελόπουλου πρακτικά παρουσίασαν πλήρως κοστολογημένη αντιπρόταση στις τοποθετήσεις τους, δεν την έθεσαν προς ψήφιση. Και έτσι, έμμεσα, στηρίζεις μια διοίκηση ενώ καταψηφίζεις την πρόταση της και επιτρέπεις να εγκριθεί και να ψηφιστεί το βασικό δηλαδή εργαλείο άσκησης πολιτικής σε τοπικό επίπεδο. Δημιουργείς εικόνα σύγκρουσης για τα μάτια του κόσμου, ενώ συνεργάζεσαι ουσιαστικά με τον πολιτικό σου αντίπαλο.

Πριν κλείσουμε αυτό το σχόλιο, να σημειώσουμε κάτι ακόμα: η διοίκηση του Δήμου, μέσω του υπεύθυνου συγκρότησης του προϋπολογισμού, παραδέχθηκε ότι ο προϋπολογισμός που εγκρίθηκε και ψηφίστηκε “δε βγαίνει”. Παραδέχθηκε ότι στα πλαίσια των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών σε δύο μήνες θα έχει πέσει έξω λόγω του μισθοδοτικού κόστους, των πάγιων υποχρεώσεων του δήμου και της μείωσης της επιχορήγησης και θα πρέπει να γίνει αναμόρφωσή του. Και σε αυτό το σημείο είπε ότι η αναμόρφωση αυτή θα περιλαμβάνει μείωση των μισθών των εργαζομένων. Κανείς δεν αντέδρασε στο άκουσμα αυτής της πρότασης που την επανέλαβε και δύο με τρεις φορές. Εμείς, σαν Κίνημα στην Πόλη, δε θα αφήσουμε κανένα να αγγίξει τους μισθούς των εργαζομένων. Θα μας βρουν απέναντι τους.

Εδώ η τοποθέτησή μας σαν Κίνημα στην Πόλη στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο.

Τετάρτη, 18 Δεκεμβρίου 2019

Θωρακισμένο το τοπικό κράτος απέναντι στις λαϊκές ανάγκες: Ανακοίνωση του ΚσΠ για τον προϋπολογισμό του Δήμου Ζωγράφου



Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι με το ισχύον πλαίσιο του Κλεισθένη και την πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση της Ν.Δ. για την κυβερνησιμότητα των ΟΤΑ, τις κατοχυρωμένες νομοθεσίες και τα μνημονιακά κεκτημένα, το τοπικό κράτος καθίσταται πλήρως θωρακισμένο, τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά, απέναντι στα συμφέροντα του κόσμου της εργασίας. Γι’ αυτό και ένα δημοτικό συμβούλιο ποτέ δε θα μπορέσει να ασκήσει φιλολαϊκή διαχείριση επί των οικονομικών του δήμου. Εξ’ αυτού, άλλωστε, σαν Κίνημα στην Πόλη του Ζωγράφου, απείχαμε από τις διαδικασίες ανάδειξης των οργάνων και των επιτροπών του δημοτικού συμβουλίου, που αποτελούν, κατ’ ουσίαν, τα θεσμικά μέσα άσκησης της πολιτικής κεντρικού και τοπικού κράτους. Με αφορμή, λοιπόν, την κατάθεση του προϋπολογισμού του Δήμου για το 2020, παραμονή των γιορτών, να σχολιάσουμε, αφετηριακά, ότι οι εργαζόμενοι, η νεολαία και η πληττόμενη πλειοψηφία του Ζωγράφου δεν έχουν να περιμένουν μάγους με δώρα από το δημοτικό συμβούλιο.

Διαφαίνεται, ήδη, με μια σύντομη ματιά στα έσοδα μια πτωτική τάση στα ποσά που προέρχονται από τα κρατικά ταμεία, σημειώνοντας μια μείωση της τάξεως των 177.606 ευρώ. Με αυτόν τον τρόπο επιβεβαιώνεται η – εδώ και χρόνια – απόσυρση  του κεντρικού κράτους από τη χρηματοδότηση δήμων και περιφερειών, αφού η κρατική χρηματοδότησή τους μειώθηκε την τελευταία μόνο δεκαετία κατά 65%, λόγω της οικονομικής κρίσης στη χώρα μας, των μνημονιακών πολιτικών και της δημοσιονομικής θηλιάς στον λαιμό του λαού που επέβαλλαν κεφάλαιο, Ε.Ε. και οι κυβερνήσεις τους. Παρά το κυρίαρχο αφήγημα της λεγόμενης “εξόδου από την κρίση και τα μνημόνια”, οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν στα χρόνια της κρίσης εξακολουθούν να είναι εδώ, παρέα με την επιτροπεία μέχρι το 2060. Εξειδίκευση αυτών είναι και η επιταγή των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών, μην τύχει και φύγει κάποιο σεντ παραπάνω για μια ιδιαίτερη ανάγκη της περιοχής, υπό το φόβο επιτροπών, παρατηρητηρίων και άλλων κεντρικών οικονομικών εποπτών. Μάλιστα, για να βγαίνει ο ισοσκελισμός εσόδων – εξόδων, δημιουργούνται διάφοροι κωδικοί ή εικονικές καταχωρήσεις, όπως αυτή της είσπραξης 166.000 ευρώ από το τέλος διαφήμισης (τη στιγμή που ο Δήμος τα προηγούμενα χρόνια είχε μηδενικά έσοδα), αριθμοί που δεν ισχυριζόμαστε ότι πηγαίνουν στις τσέπες κάποιου, αλλά, σίγουρα, δεν αφορούν κάποια μέριμνα για τους κατοίκους της περιοχής.

Πιο συγκεκριμένα, ως προς την ανατομία του προϋπολογισμού, τόσο σε επίπεδο τακτικών όσο και σε επίπεδο έκτακτων εσόδων, η συντριπτική πλειοψηφία προέρχεται από την άμεση και την έμμεση φορολογία των εργαζομένων, είτε αυτό αφορά ανταποδοτικά και λοιπά τέλη, φόρους και εισφορές , είτε αφορά τους ΚΑΠ (κεντρικοί αυτοτελείς πόροι), οι οποίοι προέρχονται από την άμεση φορολόγηση του κεντρικού κράτους. Την οποία άμεση φορολόγηση σηκώνουν, ως επί το πλείστον, στους ώμους τους οι μισθωτοί και όχι οι μεγαλοεπιχειρηματίες και το κεφάλαιο. Μάλιστα, φέτος για το 2020, με ακόμα μεγαλύτερες επιβαρύνσεις (52,2 δις ευρώ οι συνολικοί φόροι σε σχέση με τα 51,1 δις ευρώ πέρυσι – 28,6 δις ευρώ η έμμεση φορολογία-που κυρίως βαραίνει τους μισθωτούς-φέτος σε σχέση με τα 27,9 δις ευρώ πέρσι).

Πιο ειδικά, στα τακτικά έσοδα για το 2020 που ανέρχονται στα 16.573.618, 75 ευρώ (μειωμένα κατά 189.000 περίπου ευρώ σε σχέση με το 2019), το 46% προέρχεται από τις επιχορηγήσεις για λειτουργικές δαπάνες, δηλαδή από Κ.Α.Π. από την άμεση φορολόγηση του κεντρικού κράτους, που το μεγαλύτερο βάρος το σηκώνουν οι μισθωτοί εργαζόμενοι και τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Το 27% προέρχεται από ανταποδοτικά τέλη και δικαιώματα,  ενώ το 18% από λοιπά τέλη, δικαιώματα και παροχή υπηρεσιών (νεκροταφείο κλπ.) που κυρίως πληρώνεται από τους φτωχούς συμπολίτες μας. Τέλος, το 3,7% είναι φόροι και εισφορές. Το συνολικό άθροισμα των παραπάνω ποσοστών μας κάνει το 94,7% των τακτικών εσόδων και δεν μας αφήνει καμιά απορία για το ποιος πληρώνει το μάρμαρο.
Αλλά και στα έκτακτα έσοδα, από τα 4.089.773,96 (μειωμένα και αυτά κατά 340.000 ευρώ περίπου σε σχέση με πέρσι) τα 2.681.000,97 δηλαδή το 65,6% προέρχονται από "Επιχορηγήσεις για επενδύσεις" – ΚΑΠ. Μέσα σε αυτά είναι και τα 905.695,00 από το ΕΣΠΑ για "δημιουργική επανάχρηση" του κτηρίου Ποταμίτη.  Επίσης, 1.192.622,99 € δηλαδή το 29,2%, προέρχονται από "Έκτακτες επιχορηγήσεις για κάλυψη λειτουργικών δαπανών", πάλι ΚΑΠ. Συνολικά, δηλαδή, και το 94,8% των έκτακτων εσόδων προέρχονται από ΚΑΠ-άμεση φορολογία κράτους, που βαραίνει την κοινωνική πλειοψηφία των μισθωτών.

Πέραν των μεγάλων ποσών που διατίθενται για οδοποιία και ηλεκτροφωτισμό, που είδαμε και στα πλαίσια της συζήτησης για το τεχνικό πρόγραμμα, υπάρχουν κάποια νούμερα που εντυπωσιάζουν: το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων από αυτοτελείς πόρους φαίνεται ότι θα διατεθεί για την ανάπλαση της πλατείας Νεκροταφείου (πιθανή σύνδεση με εκεί υπόγειο γκαράζ;) και τη μελέτη και κατασκευή του κτιρίου Ποταμίτη. Για το κτίριο Ποταμίτη, μάλιστα, οι επιχορηγήσεις αφορούν 905.695 ευρώ από ΕΣΠΑ, με στόχο τη «δημιουργική επανάχρηση» του, η οποία, φυσικά, καμία σχέση δεν έχει με τη δωρεάν πρόσβαση σε ποιοτική ψυχαγωγία που έχουν ανάγκη οι εργαζόμενοι και η νεολαία του Δήμου μας Άξια αναφοράς είναι και τα μεγάλα ποσά που δείχνουν να δεσμεύονται για τη διαχείριση απορριμμάτων, στα πλαίσια ευρύτερων σχεδιασμών που αφορούν δήμους και περιφέρειες και, σε καμία περίπτωση, δεν κινούνται προς όφελος εργαζομένων και περιβάλλοντος. Μπαίνουμε, άλλωστε, σε μια χρονιά που χαρακτηρίζεται σαν «έτος ανακύκλωσης» από την Περιφέρεια Αττικής, με τα πλάνα για νέες χωματερές πέραν των υπαρχουσών να εντείνονται και την ιδιωτική πρωτοβουλία να περιμένει πλείστα κέρδη από τη διαχείριση απορριμμάτων, οπότε και ο Δήμος μας δείχνει να προετοιμάζεται για τις ανάλογες προσαρμογές.

Δεν είναι, όμως, μόνο τα παραπάνω άξια αναφοράς για την ανάδειξη του ταξικού προσήμου του προϋπολογισμού σε βάρος των εργαζομένων. Ας δούμε κάποια καθόλου ασήμαντα σημεία που επισημάναμε στα έξοδα για το 2020:
Ø  Μείωση στα χρήματα που αποδίδονται στις σχολικές επιτροπές κατά 18.000 ευρώ και μείωση στις πρόσθετες προαιρετικές επιχορηγήσεις τους από τα 85.000 ευρώ πέρσι στα μόλις 5.000 για φέτος
Ø  Μείωση στη καταβολή χρηματικών βοηθημάτων σε άπορους δημότες από τα 20.000 ευρώ πέρσι στα 9.000 για φέτος
Ø  Μείωση στις λοιπές προαιρετικές πληρωμές για μεταβιβάσεις εισοδημάτων σε τρίτους (που αφορά στη χρηματοδότηση του Κέντρου Πρόληψης Τοξικοεξάρτησης – ΚΕΠΧΕΟ, συλλόγους και σωματεία με κοινωνική δράση, ενίσχυση γηροκομείου κτλ) από 71.000 ευρώ πέρσι στα 32.500 για φέτος
Ø  Μείωση στα έξοδα λειτουργίας συσσιτίων παιδικών σταθμών από 220.000 ευρώ πέρσι στα 190.000 για φέτος και μείωση στις προμήθειες ειδών ιματισμού για τις ανάγκες των παιδικών σταθμών από 20.000 ευρώ πέρσι στα 10.000 για φέτος
Ø  Μείωση στα έξοδα για εργασίες πυροπροστασίας από 60.000 ευρώ πέρσι στα 10.000 για φέτος
Ø  Μείωση στις δαπάνες κοινωνικής πολιτικής: μείωση επιχορήγησης για Κοινωνικό Παντοπωλείο και Κοινωνικό Φαρμακείο κατά 20.000 ευρώ, μείωση επιχορήγησης για το πρόγραμμα ΚΗΦΗ (Κέντρο Ημερήσιας Φροντίδας Ηλικιωμένων) κατά 80.000 ευρώ, μείωση επιχορήγησης για το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι» κατά 19.000 ευρώ, μείωση επιχορήγησης για το Κέντρο Κοινότητας κατά 15.000 ευρώ κ.α.
Ø  Αύξηση, μεν, των μόνιμων υπαλλήλων, με πρόσληψη με μπλοκάκι, δε, για να μην επιβαρύνεται ο δήμος – εργοδότης με εισφορές και με το 1/3 των εργαζομένων σε καθαριότητα – ηλεκτροφωτισμό να παραμένει σε καθεστώς ελαστικής εργασίας (μια ακόμα μνημονιακή παρακαταθήκη)
Ø  Μείωση στα έξοδα για ατομικά μέτρα προστασίας  από τα 250.000 ευρω πέρσι στα 150.000 φέτος (σαν να μη συνέβησαν ποτέ οι δυο θάνατοι εργαζομένων στα χρόνια της απελθούσης δημοτικής αρχής ΣΥΡΙΖΑ)

Ας συνυπολογίσουμε, τέλος, στα παραπάνω και την παντελή απουσία κωδικών για μια σειρά ζητημάτων, από τις κτιριακές υποδομές για αστέγους και την επιδότηση ενοικίων μέχρι τη δημιουργία νέων αθλητικών εγκαταστάσεων και χώρων δωρεάν ψυχαγωγίας και καλλιτεχνικής έκφρασης, μερικά από τα οποία επισημάναμε και στους σχολιασμούς για το τεχνικό πρόγραμμα του 2020.

Γίνεται κατανοητό πως ο Δήμος Ζωγράφου συνεχίζει να πορεύεται εκ του ασφαλούς στις ράγες της ανάπτυξης που ευαγγελίζεται δημοτική, περιφερειακή αρχή και κυβέρνηση (ΝΔ και οι τρεις), ράγες που ελήφθησαν έτοιμες από προηγούμενες δημοτικές, περιφερειακές αρχές και κυβέρνηση (ΣΥΡΙΖΑ και οι τρεις). Σαν Κίνημα στην Πόλη του Ζωγράφου, δεν τρέφουμε καμία αυταπάτη ότι ο Δήμος μας πρόκειται να εκτροχιαστεί από αυτές τις ράγες. Η συναίνεση εντός δημοτικού συμβουλίου, από τις παρατάξεις της δημοτικής αρχής μέχρι και τη μείζονα αντιπολίτευση αλλά και την παράταξη Αγγελόπουλου, δε θα επιτρέψει να τεθεί υπό αμφισβήτηση κανένα τεχνικό πρόγραμμα, κανένας ισοσκελισμένος προϋπολογισμός, καμία, σε τελική ανάλυση, εφαρμοζόμενη πολιτική σε βάρος των εργαζομένων και προς όφελος του Κεφαλαίου.

Από τη μεριά μας, γνωρίζοντας ότι, θεωρητικά, κάθε παράταξη που καταψηφίζει τον προϋπολογισμό οφείλει να καταθέτει εναλλακτικό πρόγραμμα, στοιχειοθετημένο και εγκεκριμένο από την οικονομική επιτροπή, δηλώνουμε απερίφραστα πως δε θα μπούμε σε καμία τέτοια διαδικασία ούτε θα βάλουμε πλάτη σε όποιο άλλο εναλλακτικό σχέδιο προταθεί. Από την πλευρά μας, το μόνο που μπορούμε να επαναλάβουμε είναι ότι θα προσπαθήσουμε να συνεισφέρουμε στην οικοδόμηση ενός ισχυρού κινήματος γειτονιάς, οι ανυποχώρητοι αγώνες του οποίου είναι  και οι μόνοι που μπορούν να θέσουν αναχώματα στην ενορχηστρωμένη επίθεση τοπικού και κεντρικού κράτους και να ανατρέψουν τα τεχνικά προγράμματα, τους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και κάθε πτυχή της αντεργατικής πολιτικής που εφαρμόζει η εκάστοτε δημοτική αρχή και τα πολιτικά της στηρίγματα εντός δημοτικού συμβουλίου.

(Η παραπάνω ανακοίνωση συνιστά και την τοποθέτηση του δημοτικού συμβούλου με το Κίνημα στην Πόλη του Ζωγράφου, Παναγιώτη Νίκου, για την αυριανή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου για την ψήφιση του προϋπολογισμού)

Κυριακή, 8 Δεκεμβρίου 2019

Τοποθέτηση του Κινήματος στην Πόλη του Ζωγράφου για το τεχνικό πρόγραμμα του Δήμου



Τοποθετούμενοι πάνω στο Τεχνικό Πρόγραμμα του Δήμου Ζωγράφου για το 2020, “οφείλουμε” σαν Κίνημα στην Πόλη του Ζωγράφου, να ξεκινήσουμε από δυο κρίσιμες - κατά τη γνώμη μας - διαπιστώσεις:

1. Στα Συνεχιζόμενα Έργα (σ.σ. αφορούν έργα προηγούμενων ετών) το σύνολο του Προϋπολογισμού τους είναι 12 εκατ. 627 χιλ. ευρώ, ενώ οι Πιστώσεις για το 2020 που αφορούν στα αντίστοιχα έργα ανέρχονται μόλις στα 2 εκατ. 510 xιλ. ευρώ. Καλύπτουν, δηλαδή, μόνο το 1/6 ή αλλιώς το 16,6% του συνολικού τους κόστους.

2. Αντίστοιχα, στα Νέα Έργα (σ.σ. αυτά δηλαδή που “εκκινούν” το 2020), το σύνολο του Προυπολογισμού τους είναι 15 εκατ. 704 χιλ. ευρώ, ενώ οι Πιστώσεις τους για το 2020 ανέρχονται μόλις στο 1 εκατ. 799χιλ. ευρώ, καλύπτοντας μόνο το 11,5% του συνολικού τους κόστους.

Με τέτοιο μικρό ποσοστό πιστώσεων σε σχέση με το συνολικό Προϋπολογισμό, εύλογα κανείς φτάνει στο συμπέρασμα ότι το Τεχνικό Πρόγραμμα του Δήμου είναι, επί της ουσίας, μη υλοποιήσιμο. Πέρα από την κατεύθυνση του Τεχνικού Προγράμματος και την αναγκαιότητα αυτών των έργων, γύρω από τα οποία έχουμε έντονη διαφωνία, μπαίνει και το ερώτημα για το αν και πότε ολοκληρώνονται άραγε αυτά τα έργα.

Ας πάμε να δούμε, όμως, πιο ειδικά το Τεχνικό Πρόγραμμα του Δήμου μας για το 2020, προσπαθώντας να εξάγουμε βασικά και έλλογα συμπεράσματα. Από το 1 εκατ. 799 χιλ. ευρώ των Πιστώσεων που προαναφέρθηκαν, λοιπόν, μόλις τα 799 χιλ. 577 ευρώ προέρχονται από ΣΑΤΑ και ΣΑΤΑ Σχολικών, δηλαδή η κρατική χρηματοδότηση στο Δήμο μας φτάνει για να καλύψει μόλις το 44% των Πιστώσεων των Νέων Έργων για το 2020 και το μέρισμα αυτό αντιστοιχεί μόλις στο 5% του συνολικού Προϋπολογισμού των Νέων Έργων. Άρα, το Τεχνικό Πρόγραμμα ουσιαστικά τινάζεται στον αέρα λόγω της έλλειψης χρηματοδότησης από το κεντρικό κράτος. Γεγονός που αποτελεί πολιτική επιλογή όλων των κυβερνήσεων - προφανώς και της τωρινής και της προηγούμενης - που αποδέχτηκαν και υλοποιούν τόσο το αυστηρό δημοσιονομικό πλαίσιο των μνημονίων και της Ε.Ε. όσο και τις αντιδραστικές τομές Καποδίστρια-Καλλικράτη-Κλεισθένη στην “τοπική αυτοδιοίκηση”, μετατρέποντας τη σε τοπικό κράτος. Όλο αυτό το πλαίσιο όχι μόνο αδυνατεί να καλύψει τις ανάγκες εργαζομένων, λαού και νεολαίας, αλλά είναι αυτό ακριβώς που ενορχηστρωμένα συνδυάζει όλα τα όπλα του, σχεδιάζει την αντιλαϊκή επίθεση και την εκτελεί με τυφλή πίστη στο όνομα της κερδοφορίας, της ανάπτυξης, του νόμου και της τάξης.

Άλλο ένα στοιχείο που, κατά τη γνώμη μας, πρέπει να αναδειχθεί και να γίνει γνωστό στους εργαζόμενους, το φτωχό λαό και τη νεολαία του Δήμου μας, είναι ότι από το 1 εκατ. 799 χιλ. ευρώ των Πιστώσεων για το 2020, τα 877 χιλ. 642 ευρώ προέρχονται από προγράμματα ΕΣΠΑ, τα οποία καλύπτουν το 48,7% των Πιστώσεων του 2020, ξεπερνώντας κατά 4% κι αυτήν ακόμα την κρατική χρηματοδότηση μέσω ΣΑΤΑ που προαναφέραμε. Πρόκειται για μια ακόμα πολιτική επιλογή, που καθορίζει και την κατεύθυνση και το “χαρακτήρα” των Τεχνικών Έργων. Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, ότι το σύνολο αυτών των πιστώσεων που προέρχονται από ΕΣΠΑ για το 2020, “πηγαίνει” αποκλειστικά και μόνο για τη μελέτη και την κατασκευή Κτηρίου Ποταμίτη ως “Πολυχώρου Πολιτιστικών Δραστηριοτήτων”, στις οποίες ο λαός, οι εργαζόμενοι, οι φοιτητές και οι μαθητές του Δήμου μας θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να έχουν πρόσβαση, αφού αυτές - όπως έχουμε προειδοποιήσει σαν Κίνημα στην Πόλη και στο παρελθόν - θα “παρέχονται” στο φιλοθεάμον κοινό έναντι υψηλού αντιτίμου, μιας και ο Πολυχώρος θα λειτουργεί με ανταποδοτικά και επιχειρηματικά κριτήρια.

Συνολικά, λοιπόν, το Τεχνικό Πρόγραμμα αποτελεί καταρχήν ένα Φαραωνικό Σχέδιο. Περιέχει έργα πολύ υψηλού Προϋπολογισμού, όπως η ανακατασκευή του οδικού δικτύου ύψους 2 εκατ. ευρώ και η ανακατασκευή του δικτύου Ηλεκτροφωτισμού 800 χιλ. ευρώ. Επίσης, έργα που καμιά σχέση δεν έχουν με τη σύγχρονη αντίληψη για τις πόλεις, τη λειτουργία τους και την κάλυψη των αναγκών της πλειοψηφίας των πολιτών και ειδικότερα των πιο αδύναμων οικονομικά κοινωνικών κομματιών της, όπως η κατασκευή 3 υπόγειων γκαράζ (ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την πόλη, το φάντασμα του Καζάκου) που το καθένα κοστίζει 600 χιλ. ευρώ, καθώς και η μελέτη υπογειοποίησης της οδού Αναστασάκη (400 χιλ. ευρώ) που πάει μαζί με την ανάπλαση του Περιβάλλοντος χώρου της Βίλας Ζωγράφου. Γεγονός που αν συνδυαστεί με τη μελλοντική κατασκευή στάσης ΜΕΤΡΟ στη Πλατεία Γαρδένιας και την “επιδίωξη διαμόρφωσης επιτέλους ενός κέντρου στη πόλη μας”, όπως ομονοούν και φωνάζουν υπέρ αυτού τόσο η προηγούμενη όσο και η παρούσα δημοτική αρχή και οι πλείστες των παρατάξεων εντός δημοτικού συμβουλίου, πολύ αμφιβάλλουμε αν ο σχεδιασμός είναι για ένα υψηλό χώρο πρασίνου ή για κάτι ακριβώς αντίθετό του! Άρα, το Τεχνικό Πρόγραμμα είναι, κατά τη γνώμη μας, μη υλοποιήσιμο λόγω της έλλειψης κρατικής χρηματοδότησης και ιδίων εσόδων, ενώ τα έργα είναι πολιτικά κατευθυνόμενα και δεν εξυπηρετούν τις λαϊκές ανάγκες.

Υπό αυτές τις συνθήκες, δεν είναι σίγουρα τυχαία η σαφής έλλειψη από το Τεχνικό Πρόγραμμα για το 2020 ενός εκτεταμένου και υλοποιήσιμου σχεδίου π.χ. για την κατασκευή νέων παιδικών σταθμών με βάση το οξυμένο πρόβλημα που υπάρχει στο Δήμο μας αφήνοντας εκατοντάδες παιδιά έξω από αυτούς. Ή για τη συντήρηση των υπαρχόντων και την κατασκευή νέων αθλητικών εγκαταστάσεων με σκοπό το δημόσιο, δωρεάν μαζικό αθλητισμό. Ή ακόμη την εξασφάλιση χώρων όπου η πολιτιστική δημιουργία και έκφραση θα παρέχεται δωρεάν, όπως π.χ. μια ενδεχόμενη ανακαίνιση του κινηματογράφου ΑΛΕΚΑ και η λειτουργία του ως δημοτικού κινηματογράφου με καθόλου ή με χαμηλό αντίτιμο. Και φυσικά δεν θα μπορούσε να υπάρχει ένα τέτοιο σχέδιο που θα έβαζε στο κέντρο και θα υπηρετούσε τις λαϊκές ανάγκες, μέσα στο ασφυκτικό πλαίσιο που χαράζουν οι πολιτικές των μνημονίων, της Ε.Ε. και του κεφαλαίου με μοναδικό σκοπό την επίθεση απέναντι σε εργαζόμενους, νεολαία και λαό. Στην εξυπηρέτηση αυτής της πολιτικής, το κεντρικό κράτος έχει συνέχεια, με τη ΝΔ να παίρνει φόρα από το στέρεο έδαφος που της έδωσε ο ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά και το τοπικό κράτος έχει συνέχεια, όχι μόνο γιατί η παρούσα Δημοτική αρχή του Θώδα (ΝΔ) συνεχίζει τα πεπραγμένα της προηγούμενης, αυτής της Καφατσάκη, αλλά και γιατί με το σημερινό "παρών" που ψήφισε στο Δημοτικό Συμβούλιο η παράταξη “Μαζί για την Πόλη μας” (ΣΥΡΙΖΑ), διευκόλυνε και το πέρασμα του Τεχνικού Προγράμματος, ενώ την ίδια τακτική ακολούθησε και ο κύριος Αγγελόπουλος!! Οι συμπράξεις, λοιπόν, και οι συνεννοήσεις στα μεγάλα θέματα για τις οποίες μας μιλούσαν προεκλογικά όλες οι κυρίαρχες παρατάξεις είναι ήδη εδώ και φροντίζουν για τη συνέχεια της ίδιας, αντεργατικής πολιτικής. Σαν Κίνημα στην Πόλη του Ζωγράφου προφανώς καταψηφίζουμε το Τεχνικό Πρόγραμμα του Δήμου για το 2020 και καλούμε τον λαό να μπει μαζικά στο προσκήνιο των κοινωνικών αγώνων για την ανατροπή τόσο του ίδιου όσο και του συνόλου της πολιτικής που θα ακολουθήσει με την κατάθεση του Προϋπολογισμού του Δήμου για το 2020.


Τοποθέτηση του δημοτικού συμβούλου Νίκου Παναγιώτη (Κίνημα στην Πόλη του Ζωγράφου), στο Δημοτικό Συμβούλιο της 28/11/2019

Τρίτη, 3 Δεκεμβρίου 2019

Για το ζήτημα της κατοικίας και της φοιτητικής στέγης στου Ζωγράφου


Άπιαστο όνειρο φαντάζει, πλέον, για πολλούς νέους, φοιτητές ή εργαζόμενους, η εύρεση μιας αξιοπρεπούς και οικονομικά προσιτής στέγης στη γειτονιά μας: η αύξηση των ενοικίων σε δυσθεώρητα ύψη έχει παρατηρηθεί εδώ και καιρό σε μια σειρά γειτονιές του κέντρου της Αθήνας και έχει συσχετιστεί έντονα με την ανεξέλεγκτη (τουλάχιστον σε ένα προηγούμενο διάστημα) επέλαση του φαινομένου της βραχυχρόνιας μίσθωσης (Airbnb και λοιπές πλατφόρμες), όμως, φαίνεται ότι αγγίζει πλέον και του Ζωγράφου και, ευρύτερα, τις ανατολικές συνοικίες (Καισαριανή και Βύρωνας). Απαιτήσεις ύψους 300 ευρώ για ένα δώμα, 350 ευρώ για μια γκαρσονιέρα και 400-450 ευρώ για ένα δυάρι είναι ενδεικτικά μιας αρκετά δύσκολης κατάστασης όχι μόνο στον τομέα της φοιτητικής στέγης αλλά και, συνολικότερα, στο ζήτημα της κατοικίας.

Η υπαγωγή πολλών διαμερισμάτων σε πλατφόρμες βραχυχρόνιας μίσθωσης σε συνδυασμό με την ανοδική τάση που εμφανίζουν οι αξίες στην αγορά ακινήτων σαν συνέπεια των τερτιπιών της αγοράς («τυπική» έξοδος από τα μνημόνια, αλλαγή κυβέρνησης) έχουν δημιουργήσει ένα ασφυκτικό πλαίσιο για όσους αναζητούν κατοικία στη γειτονιά μας, ενώ δημιουργεί ερωτήματα και για νεότερους συμπολίτες μας που ζουν εδώ και κάποια χρόνια στου Ζωγράφου, αλλά δε θεωρούν σίγουρο ότι αυτό θα συμβαίνει ες αεί. Αν, μάλιστα, λάβουμε υπ’ όψιν μας την ευρύτερη φιλοαναπτυξιακή ρητορική από πλευράς κυβέρνησης , περιφερειακών και δημοτικών αρχών και την προθυμοποίηση πολλών κεφαλαιούχων, κυρίως από το εξωτερικό, για ποικίλες επενδύσεις εντός αστικού ιστού (ξενοδοχειακές μονάδες, γραφεία κ.α.), μάλλον η κατοικία δεν είναι στην πρώτη γραμμή προτεραιοτήτων τοπικού και κεντρικού κράτους.


Σε ό,τι έχει να κάνει με τη φοιτητική στέγη, οι αντιπροτάσεις από φορείς διαχείρισης ακινήτων ξεκινούν από πανεπιστημιακά γραφεία στέγασης υπό την ευθύνη των ιδρυμάτων και φτάνουν μέχρι τη διαλειμματική μίσθωση (από εξεταστική Σεπτέμβρη μέχρι και εξεταστική εαρινού), σαν ένα άτυπο φοιτητικό Airbnb. Κοινώς η μπάλα στην κερκίδα. Κι ενώ μια θεωρητικά «προσιτή λύση» θα ήταν η επέκταση των φοιτητικών εστιών και η υποδοχή περισσότερων οικοτρόφων (θεωρητικά, γιατί αυτά θέλουν λεφτά και η φοιτητική μέριμνα εδώ και χρόνια δεν αποτελεί προτεραιότητα για το κράτος), η εικόνα που έρχεται από τους φοιτητές των συγκροτημάτων της γειτονιάς μας είναι απογοητευτική: ο ελλιπής φωτισμός και η ανέγερση συνεχώς νέων περιφράξεων είναι μόνα λίγα από τα παράπονα προς το δήμο, ενώ, ήδη, υπάρχει ζήτημα με τη στέγαση αρκετών οικοτρόφων λόγω ενδεχόμενης ανακαίνισης του της Β’ ΦΕΠΑ.

Μια παρένθεση για τα τρέχοντα στις εστίες: τα κτίρια των εστιών της ΦΕΠΑ, όπως και αντίστοιχες εγκαταστάσεις άλλων πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, παραμένουν για χρόνια άνευ ανακαίνισης ή και στοιχειώδους συντήρησης (χαρακτηριστικό παράδειγμα της κατάληξης αυτών των επιλογών η πυρκαγιά που ξέσπασε φέτος σε εστίες στο Ηράκλειο Κρήτης), σαν αποτέλεσμα της σταθερής μείωσης της χρηματοδότησης από όλες τις μνημονιακές κυβερνήσεις. Τα αντίστοιχα κτίρια στη γειτονιά μας, είτε αφορούν ΕΚΠΑ είτε ΕΜΠ (χαρακτηριστικές οι εικόνες σκουριασμένων σωληνώσεων στη ΦΕΕΜΠ), βρίσκονται σε οριακή κατάσταση, με το κτίριο της Β’ ΦΕΠΑ (ανεγερθέν στα 70s, χωρίς καμία ανακαίνιση έκτοτε) να ξεχωρίζει. Από πέρυσι, Πανεπιστήμιο και ΙΝΕΔΙΒΙΜ διακήρυτταν προκλητικά την ακαταλληλότητά του, τονίζοντας ότι θα κλείσει τη φετινή χρονιά. Φέτος, τον Οκτώβρη, το ΕΚΠΑ ενημέρωσε άτυπα για σχέδια ανακαίνισης του εν λόγω κτιρίου με δημόσιο κονδύλι, αναπτερώνοντας τις ελπίδες των οικότροφων για δικαίωση των αιτημάτων τους. Από τότε, όμως, μέχρι και τώρα καμία επίσημη ανακοίνωση δεν έχει υπάρξει σε αυτή την κατεύθυνση, με εύλογους φόβους να γεννώνται μεταξύ των υποτρόφων για σενάρια απομάκρυνσης των ενοίκων, όπως είχε γίνει στην Πάντειο το 2011, με πρόσχημα, πάλι, μια ανακαίνιση.

Η κατάσταση που διαμορφώνεται δεν είναι, φυσικά, παρά ένα κομμάτι του ευρύτερου κάδρου της επίθεσης στη λαϊκή κατοικία και το δημόσιο χώρο προς όφελος του κεφαλαίου. Ας αναλογιστούμε το δυσμενές πλαίσιο που δημιουργείται εδώ και χρόνια για τα λαϊκά στρώματα και την κατοικία, είτε αυτό αφορά το δυσβάσταχτο βάρος του ΕΝΦΙΑ, είτε τα κόκκινα δάνεια, είτε τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας που συνεχίζει η νέα κυβέρνηση Μητσοτάκη, εκμεταλλευόμενη τα «κεκτημένα» της απερχόμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Αν σε αυτά προσθέσουμε την ευρύτερη κατεύθυνση τουριστικοποίησης της Αθήνας και, δη, του κέντρου της (δια στόματος κυβερνητικών στελεχών αλλά και του δημάρχου Κ. Μπακογιάννη), γίνεται αντιληπτό ότι η πόλη και οι γειτονιές της σχεδιάζονται με κέντρο τις ανάγκες του τουρίστα και όχι των κατοίκων της, γηγενών και μη.


Ο Δήμος Ζωγράφου έχει θέση για την παραπάνω κατάσταση; Πίσω από την εύκολη απάντηση που αποποιείται ευθύνες και αρμοδιότητες για τα παραπάνω, μεταθέτοντάς τες στο σκληρότερο πυρήνα του τοπικού κράτους (Περιφέρεια) ή το κεντρικό κράτος (Υπουργεία), κρύβεται η συναίνεση στο αντιδραστικό πλαίσιο του Κλεισθένη και η διάθεση για άσκηση πολιτικής υπέρ του κεφαλαίου. Η νέα δημοτική αρχή και το δημοτικό συμβούλιο οφείλει να συζητήσει άμεσα για το ζήτημα της κατοικίας, προτού καταλήξει η γειτονιά μας ένα ακόμα τουριστικό προάστιο, απλησίαστο για τον κόσμο της εργασίας και τη νεολαία. Σαν Κίνημα στην Πόλη απαιτούμε:

- Προγράμματα κοινωνικής κατοικίας για άστεγους, ημιαπασχολούμενους, ευάλωτες κοινωνικές ομάδες (κακοποιημένα παιδιά και γυναίκες) και πρόσφυγες, με ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης και φροντίδας και ειδικευμένο προσωπικό με σταθερές εργασιακές σχέσεις

- Αξιοποίηση κτιριακού αποθέματος (κλειστά ξενοδοχεία, αχρησιμοποίητες κατοικίες, αναξιοποίητα κτίρια Δημοσίου, Εκκλησίας και πρώην ΟΤΑ κ.α.) προς εκπλήρωση των παραπάνω – άμεση απαλλοτρίωση κενών και αχρησιμοποίητων κατοικιών και κλειστών εγκαταστάσεων για στέγαση αστέγων

- Λειτουργία της στεγαστικής πίστης σύμφωνα με τις λαϊκές ανάγκες – άτοκα στεγαστικά δάνεια για χαμηλόμισθους και χαμηλοσυνταξιούχους – ανασύσταση του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας με προγράμματα ανέγερσης νέων κατοικιών

- Απαλλαγή ανέργων και φτωχών λαϊκών στρωμάτων από τα δημοτικά τέλη

- Πλαφόν στη βραχυχρόνια μίσθωση – ορισμός συγκεκριμένου ποσοστού κατοικιών που θα μπορούν να υπαχθούν σε πλατφόρμες βραχυχρόνιας μίσθωσης

- Ικανοποίηση αιτημάτων των αγώνων των οικοτρόφων των εστιών ΕΚΠΑ και ΕΜΠ – άμεση ανακαίνιση της Β’ ΦΕΠΑ – δημιουργία νέων εστιών στέγασης με κοινωνικοοικονόμικα και όχι ακαδημαϊκά κριτήρια

Από την πλευρά μας, δεν τρέφουμε αυταπάτες για τις διαθέσεις της δημοτικής αρχής και της «εντός του πλαισίου» αντιπολίτευσης ως προς την αντιμετώπιση του ζητήματος, ωστόσο πιστεύουμε ότι η πίεση των ίδιων των κατοίκων της περιοχής μέσα από πρωτοβουλίες που πρέπει να ληφθούν και στις οποίες θα συνεισφέρουμε μπορεί να επιβάλει κατακτήσεις, ακόμα και σε αυτό το φαινομενικά δυσεπίλυτο πρόβλημα. Οι όποιες νίκες, άλλωστε, θα έρθουν, όπως και σε κάθε άλλο ζήτημα, μέσα από τους αγώνες και το μαζικό κίνημα γειτονιάς, μέσα από τα όργανα λαϊκής επιβολής που θα διαμορφωθούν στα πλαίσια της διαπάλης με τοπικό και κεντρικό κράτος και μέσα από το συντονισμό των αγώνων όλων των πληττόμενων κομματιών της τοπικής μας κοινωνίας.

Πέμπτη, 14 Νοεμβρίου 2019

Πολυτεχνείο 2019: Οι σύγχρονες χούντες της αγοράς, του νόμου και της τάξης δεν είναι ανίκητες



46 χρόνια συμπληρώνονται από την εξέγερση του Πολυτεχνείου ενάντια στη χούντα των Συνταγματαρχών και η κυβέρνηση της ΝΔ, πλάι πλάι με τα συστημικά μέσα, προσπαθούν να καλλιεργήσουν κλίμα τρόμου ενόψει του φετινού εορτασμού. Μετά τα μικρά παιδιά και  τις οικογένειες  προσφύγων που διώχτηκαν από τα υπό κατάληψη κτίρια στα Εξάρχεια ως φορείς τρομοκρατίας και παραβατικότητας, την επέμβαση και το σφράγισμα αρκετών καταλήψεων στο ευρύτερο κέντρο, η κυβέρνηση και ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη στρέφονται ενάντια στο άσυλο, προσπαθώντας να απαντήσουν στην αναζωπύρωση του μαθητικού και φοιτητικού κινήματος ενάντια στις νέες μεταρρυθμίσεις για καθιέρωση της βάσης του 10, μείωση των εισακτέων στα πανεπιστήμια και μια σειρά άλλων δεινών μέτρων.  

Η κατασταλτική μανία της κυβέρνησης που έφτασε μέχρι τη σύλληψη φοιτητή έξω από το σπίτι του, ώρες μετά τη συμμετοχή του σε διαδήλωση για το άσυλο και με ανυπόστατες κατηγορίες, όπως διατάραξη της οικιακής ειρήνης και απόπειρα επικίνδυνης σωματικής βλάβης στις δυνάμεις καταστολής, δε δείχνει παρά το φόβο της απέναντι στο νεολαιίστικο και το λαϊκό κίνημα. Η εξέγερση του Νοέμβρη συνεχίζει να εμπνέει τους σημερινούς μαθητές, φοιτητές και εργαζόμενους, συνεχίζει να τρομάζει το κατεστημένο, συνεχίζει να φέρνει εφιάλτες στα επιτελεία των Κυβερνήσεων. Το αίτημα για ψωμί, παιδεία και ελευθερία, δεν αποτελεί λαϊκίστικο σύνθημα της αριστεράς και επικίνδυνων κοινωνικών "μειοψηφιών", όπως θέλουν να λένε οι ταγοί του τόπου και οι πραιτοριανοί τους, αλλά διαχρονικό αίτημα του κόσμου της εργασίας, των πληττόμενων και των κατατρεγμένων, αίτημα που συμπυκνώνει την ουσία των αγαθών που έχουν ζωτική σημασία για τον καθένα από εμάς και, όμως, τα στερούμαστε. 

Μέσα σε ένα καθεστώς επίθεσης στα εργασιακά δικαιώματα, με την επισφάλεια και τους μισθούς πείνας να είναι, πλέον, κανόνας, υποχρηματοδότησης δημόσιας υγείας και παιδείας προς όφελος της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, ανελέητης επίθεσης του κεφαλαίου στην πόλη και το περιβάλλον, εν μέσω μιας ολομέτωπης επίθεσης που διεξάγει η κυβέρνηση ΝΔ, πατώντας πάνω στα «πολύτιμα» κεκτημένα που άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ, η αντίσταση και ο ανυποχώρητος αγώνας για μια καλύτερη ζωή καθίσταται απόλυτη αναγκαιότητα. Τα παραδείγματα, μάλιστα, της Λατινικής Αμερικής, σε Χιλή και Εκουαδόρ, αλλά και πιο κοντά μας στο Λίβανο, δείχνουν πως μια σπίθα αρκεί για να ξεσπάσουν εξεγέρσεις και να τεθούν υπό αίρεση όσα η κυρίαρχη τάξη θέλει να φαντάζουν τετελεσμένα και δεδομένα. Και είναι αυτή η σπίθα που φοβάται η κυβέρνηση, γι’ αυτό επιτίθεται με περισσή βία σε κάθε εστία αντίστασης, γι’ αυτό προσπαθεί να τρομοκρατήσει με κάθε διαθέσιμο μέσο το νέο κόσμο που δείχνει να θέλει μετά από καιρό να βγει ξανά στο δρόμο και να φωνάξει.

Δε θα τα καταφέρουν! Πλανώνται πλάνην οικτράν, αν πιστεύουν ότι με συλλήψεις και δικαστικές αποφάσεις θα πνίξουν την οργή του νεολαιίστικου κινήματος, αν πιστεύουν ότι η ένταση της καταστολής θα βάλει ταφόπλακα στο λαϊκό και εργατικό κίνημα που θα ξεσπάσουν ξανά ενάντια στην ενορχηστρωμένη επίθεση στις ζωές μας. Το Κίνημα στην Πόλη του Ζωγράφου χαιρετίζει τις μεγάλες κινητοποιήσεις και τον αγώνα της μαθητικής και σπουδάζουσας νεολαίας, που έφερε ξανά το χαμόγελο στον κόσμο του αγώνα, στεκόμαστε έμπρακτα στο πλευρό των συλληφθέντων φοιτητών αγωνιστών και ζητάμε την απαλλαγή τους από κάθε είδους κατηγορία.

Δίνουμε και φέτος αγωνιστικό ραντεβού στον τριήμερο εορτασμό της επετείου της εξέγερσης στον ιστορικό χώρο του Πολυτεχνείου. Όλοι στην αντιμπεριαλιστική-αντιπολεμική πορεία προς την Αμερικάνικη Πρεσβεία την Κυριακή 17 Νοεμβρίου, ενάντια στην εφαρμοζόμενη πολιτική και τον αυταρχισμό που τη συνοδεύει.



Τρίτη, 5 Νοεμβρίου 2019

Όλοι στο αντιφασιστικό συλλαλητήριο στην απολογία Μιχαλολιάκου - Ισόβια στην εγκληματική νεοναζιστική συμμορία της Χ.Α.



ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ ΣΤΟ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΉΡΙΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 6 ΝΟΕΜΒΡΗ ΣΤΙΣ 8:30πμ ΣΤΟ ΜΕΤΡΟ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ

Την Τετάρτη 6 Νοέμβρη στο Εφετείο, στη δίκη της Χρυσής Αυγής, ο αρχηγός  της ναζιστικής συμμορίας Μιχαλολιάκος απολογείται, κατηγορούμενος για τη διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης. Έχουν ήδη απολογηθεί άλλοι 67 χρυσαυγίτες και με τη δική του απολογία, ολοκληρώνεται η διαδικασία των απολογιών.

Η δίκη των 68 χρυσαυγιτών μπαίνει πλέον στη πιο κρίσιμή της φάση. Μετά την πολιτική τους απομόνωση από την αντιφασιστική – αντιρατσιστική δράση του εργατικού και λαϊκού κινήματος και την μη είσοδό τους στη Βουλή, πρέπει να ακολουθήσει και η ισόβια καταδίκη τους τόσο δικαστικά όσο και στις πολιτικές επιλογές του λαού.

Στις 6 Νοέμβρη δεν δικάζεται κάποιο πολιτικό μόρφωμα, όπως οι νεοναζί θέλουν να παρουσιάσουν. Δικάζονται οι δολοφόνοι του Παύλου Φύσα και του Σαχζάτ Λουκμάν. Δικάζονται οι οργανωτές των ταγμάτων εφόδων που επιτέθηκαν κατά συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ στο Πέραμα, κατά των Αιγυπτίων αλιεργατών, κατά αγωνιστών του κινήματος. Δικάζεται εν τέλει μια συμμορία που παριστάνοντας το πολιτικό κόμμα προωθούσε τον εμφύλιο των φτωχών για τα συμφέροντα των πλουσίων και που προωθούσε το μίσος και το ρατσισμό.

Η πολιτική τους ρητορική και πρακτική δεν ήρθε από το πουθενά. Είναι γέννημα θρέμμα των πολιτικών επιλογών κυβερνήσεων και ΕΕ επί δεκαετιών. Άλλωστε, η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ μαζί με την ΕΕ δεν είναι αυτή που συνεχίζει τη ρατσιστική εκστρατεία κατά των προσφύγων, αυτή τη φορά όχι κυνηγώντας τους με μαχαίρια στο κέντρο της Αθήνας αλλά με νομοθετήματα, με στρατόπεδα συγκέντρωση και τη FRONTEX; Την ίδια ώρα που ετοιμάζονται να αξιοποιήσουν το νομοθέτημα – δώρο του ΣΥΡΙΖΑ στο νέο Ποινικό Κώδικα προς την υπόδικη ηγεσία της εγκληματικής οργάνωσης, που τους εξασφαλίζει ευνοϊκότερη μεταχείριση! Μια δίκη μάλιστα που συστηματικά καθυστέρησε όλα αυτά τα χρόνια εξαιτίας συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών.

Το ρατσιστικό παραλήρημα συνεχίζεται σε βάρος ανθρώπων κατατρεγμένων από τους πολέμους που συνεχίζονται στο Αφγανιστάν και την Συρία, ανθρώπων που προσπαθούν να ξεφύγουν από το θάνατο, με πιο πρόσφατα παραδείγματα την άρνηση υποδοχής προσφύγων από ντόπιους στα Διαβατά. Τα παλιά γνωστά στελέχη της ακροδεξιάς που υπουργοποιήθηκαν από το Μητσοτάκη, Γεωργιάδης και Βορίδης συνεχίζουν να ρίχνουν λάδι στη φωτιά, ξερνώντας ρατσιστικό δηλητήριο και στιγματίζοντας τους ανθρώπους που έχουν δικαίωμα ασύλου ως “εισβολείς λαθρομετανάστες”. Από κοντά ρατσιστικό – ξενοφοβικά κηρύγματα ξεστομίζει και ο περιφερειάρχης Πατούλης αλλά και διάφοροι εκπρόσωποι δημοτικών αρχών ανά περιοχές.

Δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ότι αυτή η πολιτική ανοίγει το δρόμο για συγκρότηση ακροδεξιών οργανώσεων κι ότι η φασιστική απειλή είναι ακόμα υπαρκτή. Οι ανταγωνισμοί με την Τουρκία για τις ΑΟΖ, η επίθεση στα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα με τις ιδιωτικοποιήσεις και το νέο γύρο επέλασης του κεφαλαίου πάνε χέρι – χέρι με την καταστολή απέναντι στους πιο αδύναμους, τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Θα χρειαστεί να συνεχίσουμε την αντιφασιστική δράση μέχρι να μπει τέλος στη φασιστική απειλή, τόσο των νεοναζί της Χρυσής Αυγής, όσων των διαδόχων τους στη Βουλή, την Ελληνική Λύση του Βελόπουλου, που αυτές τις μέρες κορυφώνουν την ρατσιστική υστερία κατά των προσφύγων.

Με τη δυναμική μας παρουσία την Τετάρτη 6 Νοέμβρη στο Εφετείο, 8.30πμ, στο Μετρό Αμπελόκηποι και συλλαλητήριο στο Εφετείο (Λ. Αλεξάνδρας και Λουκάρεως), μέρα της απολογίας του αρχηγού της Χρυσής Αυγής, ο οποίος ανέλαβε την πολιτική ευθύνη για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, στέλνουμε μήνυμα ότι δεν ανεχόμαστε να πέσουν στα μαλακά οι νεοναζί που με τις δολοφονικές τους επιθέσεις έβαλαν στο στόχαστρο τα δικαίωμα και τις δημοκρατικές ελευθερίες όλων.

·                     Οι νεοναζί δολοφόνοι πρέπει να πάνε φυλακή.
·                     Οι πρόσφυγες καλοδεχούμενοι.
·                     Ανοιχτές πόλεις και σχολεία για τα προσφυγόπουλα.
·                     Να ακυρωθεί η άθλια συμφωνία Ε.Ε - Τουρκίας ώστε  να ανοίξουν τα σύνορα και να πάνε οι πρόσφυγες στις χώρες που επιθυμούν